extra foto's

hallO allemaal

Dankjewel voor de reacties tot nu toe, hier en op Facebook. Het is nu za.ochtend en de zon heeft me weer wakker gemaakt om 7.30 uur. Er zijn ergere plaatsen op de wereld dan hier om 'vroeg' wakker te worden op vakantie.
Ik ben gisteren vergeten wat foto's van 't kleurige Matlacha te plaatsen dus dat doe ik nu even.
Voor iedereen daar een fijn weekend, ik begrijp dat de Nederlandse lente zich in alle glorie laat zien dus geniet er van!

naar Matlacha

De vrijdag loopt ten einde, het is nu 21 uur en we zitten bij A Bayview Inn - een prachtig B&B in of op Matlacha, een smal strookje land dat het vaste land verbindt met Pine Island, zie Google Maps voor meer info.
Maar de dag begon natuurlijk met het vertrek in Everglades City. Geen noemenswaardig vertrek, kwestie van opstaan, een rondje buiten voor wat foto's, spullen inpakken, uitchecken en in de Geer & Goor bak over de 29 noord, richting Ave Maria. Ik kan me voorstellen dat de lezer denkt "wat is Ave Maria?" en mijn antwoord is simpel - het is een plaats, of beter gezegd een in 2005 uit de grond gestampte community die geheel in het teken staat van het geloof en dan vooral het Katholieke geloof want een naam als John Pope the 3rd Street vind je niet overal. In the middle of nowhere, aan de Oil Well Road, is dit vreemde stadje gebouwd en met een keurig aangelegde weg rijd je naar het centrum waar je maar 1 ding ziet: de kerk. En wat voor één! Een inmens bouwwerk in bijzondere vorm met daarom heen wat winkeltjes, kantoren en twee restaurantjes. Oh, en er is ook een Publix supermarkt maar die ligt goed verscholen.
We parkeren Geer & Goor in de buurt van The Bean of Maria, een soort Starbucks maar dan gedecoreerd met heiligen beelden en posters van diverse Church meetings. Is dit echt? Of een grap? Het is alles en vooral niet dat laatste - bloedserieus zitten jonge mensen met hun Apple notebook en een large coffee Latte zich voor te bereiden op hun volgende Bijbel les of college of wat dan ook. In Ave Maria staat namelijk ook een universiteit! We bestellen een lekker vers ontbijt en bidden vooraf niet, we kletsen wat en verbazen ons over de spreuken die om de koffiebekers zitten.
Als we klaar zijn lopen we een rondje om de kerk en werpen binnen een snelle blik. Het moet gezegd worden, het is een apart bouwsel en daar houdt het voor ons wel mee op. Een gevoel van sekte of commune bekruipt ons en we lopen terug naar de auto, we houden het voor gezien. Terug naar de bewoonde wereld waar alligators en panter crossings zijn!

We gaan naar the Corkscrew Swamp Sanctuary, een ritje van een half uur.
We betalen een tientje entree p/p en gaan de boardwalk wandeling doen van 3,5 uur. Het is een mooie wandeling met onderweg duidelijke uitleg over flora en fauna en we zien allerlei vogels, schildpadden en zelfs een racoon.
Na afloop natuurlijk even neuzen in het winkeltje en dan verder naar Matlacha. We stoppen nog een keer om wat te eten, dit keer een snelle hap bij McDonalds, het is immers al 15 uur en we hebben alleen nog maar ontbeten.
Via de I-75 rijden we naar Matlacha en dat gaat in 1 x goed en dat zonder TomTom. Mahja, zo deed iedereen het years ago dus waarom zou het ons niet lukken??

Om 16.45 u rijden we de Shoreview Drive in en daar is ons B&B waar we de komende 3 nachten zullen verblijven. Ook dit is weer een A-lokatie met top uitzicht en vriendelijke mensen. We krijgen uitleg over de omgeving, de knopjes in de kamer en het ontbijt. Sounds good!

Nadat we de spullen uit de auto hebben gehaald en nog een keer hebben genoten van het uitzicht besluiten we om naar het dorp te lopen. Helaas wordt er druk aan de weg gewerkt en is de wandeling totaal anders dan vanmiddag in Corkscrew.
De meeste felgekleurde en vrolijke winkeltjes hebben hun deuren voor vandaag al gesloten. We lopen een paar galleries en souvenir shops binnen en gaan dan op zoek naar een restaurantje. We proberen het eerst bij "BERT's" maar daar is het heel druk, heel luidruchting en de wachttijd bedraagt een uur. Nou nee, dan lopen we verder. We gaan naar een klein restaurantje aan - het wordt saai - het water en bestellen tonijn van de grill (Cheriette) en pasta met meatballs (Marloes). Terwijl de zon ondergaat smullen we van ons welverdiende avondhapje, betalen dan de duurste rekening tot nu toe (42 Dollar = 30 Euro) en lopen in het donker terug naar ons slaapadres.

Rest mij nu alleen nog wat foto's toe te voegen en dan duik ik in bad. Eindelijk, een bad! Hoera!
Voor morgen hebben we nog helemaal geen plannen, die maken we tijdens het ontbijt wel. Eerst maar eens lekker slapen, het is tenslotte ook vakantie.

PS: de foto's hieronder van dieren zijn in de vrije natuur genomen, niet in een dierentuin!!

 

 

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet ...

Vannacht even wakker geweest van regen, ja wel - regen! En dat op the Keys maar zolang het 's nachts is, is het niet erg alleen dat je er wat slaap door mist. Tegen 8 uur definitief wakker en even buiten loeren, daarna alles inpakken, laatste yoghurt en verse ananas buiten nuttigen maar door de harde wind was dat niet echt relaxed ontbijten. We checken uit en stappen weer in onze witte Geer & Goor auto om noordelijk te rijden, de Keys achter ons latend.
Ineens verschijnt er een glimlach op Cheriette's gezicht want we zien een Starbucks dus tijd voor echte koffie, een paar egg mayonaise bammekes en dan weer verder. Later stoppen we nog om te lunchen en te tanken bij een BP: 15.5 gallon voor 60 Dollar. Dat is, even snel gerekend, zo'n 60 liter voor 42 Euro. Dat gaat op mijn werk niemand lukken behalve dan misschien de LPG tanker.
We rijden de Florida Turnpike op en even later weer af, nemen de 41 West also know as the Tamiami trail, en moeten ineens op de rem voor een overstekende alligator!! Even er voor zitten we nog te geinen dat het grappig zou zijn als er ineens eentje over zou steken ... en dan zowaar ... waar?? Dáár!!

We nemen de afslag naar Shark Valley, betalen 10 Dollar en parkeren de auto. Dan gaan we aan de wandel. Het is warm en er is veel te zien, we besluiten om toch maar even water uit de auto te halen want de zon steekt en danzkij het natuurschoon gaan we er er wel effe over doen.
We vergapen ons aan alligators in het water en in de "berm", op nog geen meter afstand soms!
Allerlei vogels, schildpadden en bijzondere geluiden die we voor het gemak scharen onder de noemer kikkers want als het iets anders is willen we het niet weten - het geluid varieert van hard naar zacht, verplaatst zich in twee tellen en is vooral onzichtbaar.
Roofvogels boven ons, vlinders voor ons.
Als we de (korte) wandelingen gedaan hebben rijden we verder over de 41 naar Everglades City. Nog een korte stop bij het kleinste postkantoor van de USA: in 2002 ben ik hier ook geweest en het is waar, sommige dingen veranderen nooit. Het zou ook niet kloppen als het kleinste postkantoor ineens uitgebouwd was ...
Rond 16.45 u checken we in bij The Captains Table, ons hotel voor de komende nacht. De kamer is wederom voorzien van 2 twee pers.bedden, een ruime douche, tv en Wifi. Dit keer hebben we zelfs twee 'buitenhuizen', eentje geheel omheind met vliegengaas en dan nog een gewoon, compleet open balkon met mooi uitzicht.
Omkleden en naar the pool, lekker cool. Zwemmen, liggen, dutten ...
Toch maar weer in de benen en ons klaar maken voor het avondeten, bij de buren. Het ruikt goed en we krijgen een tafel op het terras, aan het water. Weer vergapen we ons aan de natuur. We bestellen een frozen aardbeien cocktail, zonder alcohol, en qua maaltijd gaan we voor de Tilapia van de grill.
Het smaakt heerlijk!!
We betalen voor dit lekkers nog geen 32 Dollar dus da's net iets meer dan een Euro tientje p/p.
Ruimte voor een toetje is er op dat moment niet meer en de benen hebben geen zin meer om naar the local filling station te lopen dus we nemen de auto en slaan wat water in, een sapje en wat chocolade voor op de kamer.

En daar zijn we nu, lekker lui op bed, beide met een notebook en diverse kabels en SD-kaartjes.
Morgen gaan we naar Ave Maria (ja, U leest het goed), the Corkscrew Swamp Sanctuary en dan door naar Matlacha, waar we 3 nachten zullen verblijven in een B&B.

Key West!

Vanmorgen rond 7.30 uur wakker, het waaide erg hard en het was bewolkt maar na een half uur kwam de zon en terwijl Cheriette wakker werd maakte ik buiten een rondje 'in paradise' waar allerlei vogels hun ontbijt bij elkaar aan het schrapen waren. Na wat foto's geknipt te hebben stond de buurman te zwaaien dus even een praatje gemaakt. "Oh your from the Netherlands, that's cool". Ja inderdaad, cool is het er nu zeker alhoewel ik tussen de Facebook-berichtjes en email van het thuisfront door begrepen heb dat het voor Hollandsche begrippen nu mooi weer is.
We praten even over hurricanes en op vakantie gaan en dan ga ik weer verder.
Cheriette is klaar en na nog wat kleine checks van dit en dat stappen we in de auto en gaan we verder down south - op naar Key West. Cheriette rijdt en na een kleine 1,5 uur rijden parkeren we de auto in Whiteheadstreet op een kleine parkeerplaats, gerund door een man in een groen Suzuki jeepje.
Kosten: 15 Dollar voor de hele dag en da's zo'n 10,5 Euro. Dat kun je duur vinden en er zijn ongetwijfeld goedkopere plekjes te vinden maar A. zijn we op vakantie B. geld moet rollen en C. we staan in het centrum van Key West.
We lopen wat rond in de haven met dure boten en neuzen wat in de winkeltjes rondom Mallory Square. Dit plein is world famous voor it's amazing sunset maar volgens ons is die overal ter wereld even mooi, of lelijk - het is maar waar je van houdt.
We nemen plaats bij The Two Friends Patio Restaurant en terwijl we overleggen wat we 'ns zullen nemen worden we aangesproken door twee Nederlandse golden oldies die het wel gezellig lijken te vinden dat ze Nederlands kunnen praten. Laten wij daar nou net niet echt op zitten te wachten ...
De vragen worden kort en schijnvriendelijk beantwoord, het kwartje valt en de man blijft stil.
We bestellen een frozen strawberry virgin en 'n frozen pina colada, ook virgin: wat betekent zonder alcohol. Daarbij voor Cheriette een stukje Key Lime Pie want die moet je geproefd hebben als je hier bent (so they say) en voor mij toetje van de dag. En laat dat nou net op woensdag chocolat cake zijn.
Goh, wat vervelend ... tsja, dan doe mij die maar.
We genieten van het lekkers en bij het weg gaan wensen we de Nederlandse ouwe besjes nog een fijne dag.
We wandelen verder langs mooie oude huizen en nog oudere, vervallen huizen. Zonde!
Aangezien de eerste kaarten gekocht zijn hebben we postzegels nodig dus op naar het postkantoor. We worden geholpen door een La Taya of een Fanita. In ieder geval het type dat regelrecht mee kan doen aan Oprah Winfrey als het onderwerp zou zijn "how to act like a drama queen at a post office".
Helaas heeft Oprah dit onderwerp nooit behandeld en zijn de shows gestopt dus er zit voor haar niets anders op dan gewoon haar werk te doen. Echter, gewoon ... ?

Aan het eind van de wandeling gaan we langs het huis van Hemingway maar we betalen geen 12 Dollar p/p om een huis te bekijken van iemand waar we nog nooit een boek van gelezen hebben.
Back to the car en rijden maar weer.
Key West is leuk maar in onze ogen heb je het wel een keer gezien. Feit dat je op 't laatste eiland bent is daarentegen wel speciaal en: 90 mile verderop ligt Cuba!!
De man van het parkeerterreintje is vast blij dat we gaan, het is nog geen 15 uur dus hij kan ons plekje nog een keer verhuren voor 15 Dollar.

In de auto op weg terug naar Marathon kakken we een beetje in maar de Overseas Highway is te mooi om te missen dus we blijven fit, stoppen een keer voor wat vocht en  houden de moed erin.
Terug bij ons White Sands Inn stulpje nemen we een duik in het zwembad, het is bewolkt maar nog steeds warm.
Daarna douchen en naar The Fish & Co waar we vanmorgen heerlijk ontbeten hebben aan het water. Weer zo'n geweldig mooi plekje. Het ontbijt bestond uit vers fruit, gebakken ei, heerlijk brood en een aardbeien yoghurt smoothie. Vanavond kozen we echter voor een kip-salade en 'n chicken sandwich met frietjes. Iets te drinken er bij en dit voor maar 26 Dollar.
We realiseren ons dat Mallory Square nu vol staat met mensen die the amazing sunset willen zien maar hoe spijtig, het is bewolkt!!

Morgen gaan we naar the Everglades. We willen bij Shark Valley een stop maken en dan verder naar Everglades City voor onze overnachting. Als het goed is hebben we verbinding dus jullie lezen vanzelf weer hoe het ons donderdag vergaan is.

De 2e vlieg van die ene klap!

Om 5 uur word ik wakker omdat de bovenburen erg luidruchtig zijn, op dit tijdstip! Waarom? Zucht ...
Ik ben wakker en dat duurt een uur, val dan weer in slaap en word wakker met zonlicht. Da's leuk wakker worden en zeker als de wekker 07.50 u aangeeft.
Al met al toch een uurtje of 8 geslapen, gok ik.
Even later wordt Cheriette ook wakker en maken we rustig aanstalten om richting ontbijt te gaan. Het is er best druk en zo te zien wordt het kleine buffet niet meer aangevuld, hadden we er maar eerder moeten zijn. Geeft niet, we nemen wat te drinken, brood met jam, cornflakes en een sinaasappel.
In het gezelschap van twee ongevraagde gasten aan tafel die de nodige muffins, donuts en gekookte eitjes weg werken genieten we van het vooruitzicht om dadelijk de warmte in te gaan, naar the Keys.
Terug naar de kamer, spullen gepakt, uitchecken, onze 'Geer en Goor' mobiel begroeten en of we go, via de 36NE richting het water om vervolgens via de 1 zuidelijk te rijden, dwars door het business district van Miami met gigantische kantoorpanden en shiny happy (?) people.
Cheriette knipt foto's, ik doe mijn best om auto met inhoud veilig de stad uit te loodsen en zo rijden we stilaan richting de Florida Turnpike en ook dit keer 'south' want we willen naar beneden, al noemt de gemiddelde de mens dat zuidelijk of hier dus 'south'.
Tijd voor een stop, het loopt tegen 11.30 uur en we lusten wel wat. Het wordt een bezoek aan Applebees waar Cheriette kiest voor een salade met kip en ik voor een turkey sandwich zonder al te veel flauwekul. Daarbij beide een frozen lemonade, die zoet en koud is maar ons wel in de tropische sferen brengt van wat voor ons ligt - the Keys!
De auto weer in en rijden maar, we stoppen vervolgens nog 2x om gewoon even te genieten van het moois onderweg en de leuke winkeltjes. En als je dan toch uit de auto bent kun je net zo goed nog even iets drinken met een lekkere choc chip cookie of oatmeal raisin cookie. Why not?

Rond 15.45 u zijn we bij The White Sand Inn en we zijn even stil van de mooie lokatie. Echt prachtig!
We checken in en gaan dan snel richting het zwembad, even lekker afkoelen en genieten, opdrogen in de zon en daarna terug naar de kamer, opfrissen en op zoek naar wat te eten en een supermarket voor 'n paar kleine boodschappen.
We stoppen bij het Cracked Conch Cafe en zonder te weten wat een 'conch' is gaan we naar binnen. Het is een behoorlijk 'local' restaurantje waar veel mensen eten afhalen maar later, als we gaan, wordt het er ook druk met 'zittende eters'. We bestuderen de kaart en ik ga voor de 'conch burger' totdat de serveerster uitlegt dat het een burger is gemaakt van een schaaldier ... een wat?
Ja, een schaaldier ... nou nee, dan laat maar.
Dan doe mij maar de Sirlion Steak wat gewoon een normale hamburger blijkt te zijn.
Goed, we krijgen de borden en het ziet er prima uit. Cheriette geniet van een Mexicaanse pannenkoek met spinazie en rijst, ik eet lekker koe met puree-in-koekvorm.
De gratis refill van de frisdrank slaan we over, dat wordt echt te veel.
We betalen nog geen 30 Dollar (incl fooi) wat omgerekend zo'n 21 Euro is.

Op de terugweg stoppen we even bij de K-mart en de Winn Dyxie voor wat boodschappen en dan met gezwinde spoed terug naar het witte zand want het blog wacht. Onze volgers willen leesvoer voor de woensdagochtend. Bij deze beste mensen, twee vliegen in één klap en als kers op de taart nog een paar foto's om jullie lekker te maken en achter te laten met water in de mond.

Hier is het bedtijd, morgen naar Key West!

Twee vliegen in één klap!

Eindelijk dan, tijd om een update te tikken en omdat iedereen twee dagen heeft moeten wachten volgt nu het verslag van die twee dagen in één keer. (zie titel) Dat is natuurlijk een bonus waar je U tegen zegt en de Dol Dwaze Dagen van de Bijenkorf zijn er niets bij.
Sit back and relax, let the journey begin ...

Maandag zijn we rond 8.20 u thuis weg gegaan met Taxi Cees en voor 9.45 werden we netjes afgezet bij de terminal van Düsseldorf International. Naar binnen en richting 'bagage drop off' van Lufthansa. Het ging allemaal als een trein, vriendelijk personeel en ook bij de controle geen haastig gedoe alsof je bij de Aldi afgerekend hebt en binnen 15 seconden je boodschappen weg geruimd moet hebben. Nichts davon, ganz ruhig!
Tijd voor een broodje en wat te drinken, kletsen en om 11.15 richting de gate met natuurlijk nog een laatste plas-stop op vaste bodem.
Vliegtuig in, stoel 36 A en C gevonden, spullen geïnstalleerd en toen ons zelf. Alles ging volgens plan, op tijd weg en het aftellen kon beginnen. Gelukkig kwam de opbeurende mededeling dat we 45 minuten 'korting' kregen, op de vliegtijd dus dat scheelde weer.
Cheriette had al snel een date met George Clooney en ik rommelde wat met de cd collectie en de radio zenders. Ik kwam verschillende verrassingen tegen want wie verwacht nu, op 11 km hoogte, vliegend boven de Atlantische Oceaan te kunnen luisteren naar  cd's vanU2, Joy Division, Elvis Presley, A-ha,Tori Amos en/of Kate Bush??
De 1e maaltijd kwam langs en zoals online besteld voor Cheriette 'low calories' en voor mij fruit.
Vliegend boven zee keek ik naar een docu over Edgar Hoover en later de Chinse stad Xian. Mijn ogen vielen soms even dicht, Cheriette was nog occupied met George Clooney en zo ging de tijd voorbij.
Later nog een maaltijd, tussendoor wat drankjes enz.
De landing werd ingezet en uiteindelijk landden we een half uur te vroeg op Miami International.
Wachten, eruit, lopen, plassen, lopen en bij Customs weer wachten, zo'n 20 minuten.
Even vriendelijk lachen, wat vragen beantwoorden, vingerafdrukken achterlaten en door naar de bagage-band. Vervolgens door naar de 'Mia Mover' die ons naar de afdeling rental cars brengt en bij Alamo sluiten we dan toch maar in de rij aan omdat de 'touch screen zuil' het niet doen, wrschlk omdat
dat we geen Amerikaans rijbewijs hebben.
We zijn aan de beurt en dankzij het vooraf ingevulde 'save time' formulier wordt er geen enkele vraag gesteld over verzekeringen of upgrades. Heerlijk! Met de lift naar de P-garage en toen was het grote moment daar - een auto uitzoeken .... Helaas viel het tegen want er stonden nog maar 4 Midsize SUV's en daarvan waren er al 2 bezet. Bleven over een witte Jeep Liberty en 'n donker rode Kia-nog-wat. Dus werd het de witte Liberty want we wilden een Jeep!!
Op naar het hotel wat we vrij snel vonden, ingecheckt en op naar kamer 214. Twee grote bedden, een tv, een douche etc. Meteen de Wifi gecheckt en toen besloten om even te gaan wandelen en meteen wat te eten.
Op de één of andere manier beland je dan al snel bij de grote gele M en ach, toe maar dan ...
Terug naar het hotel, douchen en plat. Het was inmiddels 22 uur in de Sleep Inn en we waren al veel te lang wakker en op de been.
Goodnight! Sweet dreams ... als dat lukt zonder George Clooney ...

 

mOrgen!

Beste allemaal,

Morgen is het zover; rond 08.30 uur worden we naar Dusseldorf International gebracht en om 12.15 uur vliegen we dan naar Miami. Het wordt een lange (stil) zit!
Geen idee hoe snel ik online kan om het blog bij te werken, waarschijnlijk wel in ons 1e hotel maar de vraag is of ik dan nog puf heb. Een beter idee is misschien om te wachten op ons hotel op Marathon, één van the Keys, en dan buiten in de zon, op een wit strand. We zullen zien.
Jullie lezen zeker weer van mij zodra het technisch en lichamelijk mogelijk is!

Voor nu welterusten, voorlopig de laatste nacht in m'n eigen bed!